-- Facebook'ta Paylas
  SAYFALAR
Kaptan;Şeref KUZU - Normandiya çıkarması
  ANA SAYFA
  ZİYARETÇİ DEFTERİ
  KİŞİSEL SAYFAM
  DOSTLAR SAYFASI
  GEMİLER GALERİSİ
  DENİZCİ GALERİSİ
  DENİZCİ ANILARI
  DENİZCİLİK BİLGİLERİ
  => Kaptan kimdir
  => Kaptan'ın biyografisi
  => Denizcilik Tarihi
  => Dünyanın en büyüğü
  => Osmanlı donanması
  => Bilinmesi gerekenler
  => Deniz
  => Pusula
  => Marmara Denizi
  => Ege Denizi
  => Akdeniz
  => Karadeniz
  => Denizcilik linkleri
  => Teknede yaşam
  => Ortaçağ öncesi denizcilik
  => İşaret Bayrakları
  => Akdeniz 2 senede oluştu
  => Deniz neden taşmaz
  => Denizde kim hızli kim yavaş
  => Gemilerde Kazanç Hesabı
  => Kaptan'ın dikkatine
  => GMDSS için testler
  => Bermuda Şeytan Üçgeni
  => İngilizce cümle kalıpları
  => Medical açıklama
  => Fırtına cetveli
  => Tropikal hastalıklar
  => Türk boğazları tüzüğü
  => Barometre
  => Fenerler
  => Abide'yi selamlama
  => Montreux sözleşmesi - 1
  => Montreux sözleşmesi - 2
  => Montreux sözleşmesi - 3
  => Boğazlar tüzüğü
  => Pasifik harekâtı - 1
  => Pasifik harekâtı - 2
  => Normandiya çıkarması
  => Güverte Örnek Sorular-1
  => Jurnal kayıtları örnek
  => Gemi jurnali
  => Genel Gemicilik -1
  => Genel Gemicilik -2
  => Genel Gemicilik -3
  => Navigation-Nevigasyon
  => Dizel motorlar
  => Gemiyi terk
  => Deniz suyu içilir mi
  => Role talimleri
  => Neden Denizcilik
  => Denizde çatışmayı önleme
  => İşaret Bayrakları
  => Demirleme
  => Teknede bulunması gerekenler
  => Mevzuat Veritabanı
  => Gemiadamı Cüzdanı
  => Çalışma standartları
  => Aden körfezi
  => Beyaz liste
  => Denizcilik eğitim ve ehliyetleri
  => Yabancı Şirketlerde Staj
  => Uygunluk belgeleri madde 54
  => IMO’dan Denizcilere Açık Mektup
  => DAD-DER
  => (F.O.C.) Ne Demektir?
  => AKINTI SEYRİ (soru-cevap)
  => BÜYÜK DAİRE SEYRİ (soru-cevap)
  => BUZ SEYİRİ (soru - cevap)
  => CAYRO HATASI HESABI (soru-cevap)
  => Türk Boğazları Deniz Trafik Düzeni Tüzüğü
  => Filika talimi esnasında kaza
  => Genel gemicilik-1
  => Genel gemicilik - 2
  => Genel gemicilik - 3
  => Navigasyon
  => Gemi Adamı Sağlık Raporu Prosedürü
  => GEMİADAMLARI SAĞLIK YÖNERGESİ
  => DENİZ HUKUKU-1
  => DENİZ HUKUKU-2
  => DENİZ HUKUKU-3
  => DENİZ HUKUKU-4
  => Vardiya standartları-1
  => Vardiya standartları-2
  GMDSS
  TELSİZ KANUNU
  METEOROLOJİ
  I M O
  MARPOL & SOLAS
  TERİM SÖZLÜKLERİ
  GEMİ DİZEL MOTORLARI
  FAYDALI BİLGİLER
  SEÇME RESİMLER
  SEÇME VİDEOLAR
  SEÇME OKUMALAR
  SEÇME HABERLER
  SEÇME ŞİİRLER
  BİLGİ YARIŞMASI
  ATATÜRK KÖŞESİ
  SÖZLÜK ADRESİ
  KELİME ÇEVİRİ SÖZLÜĞÜ
  CANLI DENİZ TRAFİĞİ
  CANLI MAÇ SONUÇLARI
  CANLI TV İZLE
  DENİZ İŞ KANUNU
  TURK TICARET KANUNU
  GEMİADAMI YÖNETMELİK
  IAMSAR KILAVUZU
  DÜNYA DEVLETLERİ
  ÜLKELER VE HARİTALAR
  ATA SÖZLERİ
  BELİRLİ GÜNLER
  REKLAM SAHASI
  DİKKAT & UYARI
  AÇIK LİSE - AÇIK ÖĞRETİM LİSESİ
  BELİRLİ GÜN ve HAFTALAR
  İLETİŞİM
  A N K E T L E R
  Yeni sayfanın başlığı
  Facebook'ta Paylas
SON EKLENEN
Tıklayın
A N K E T L E R
... .
Tıklayın
GEMİDE ÇALIŞANLAR
... .
Tıklayın
ACİL NUMARALAR
... .
Facebook'ta Paylas

AKTÜEL DENİZ

DENİZCİLİK BÜLTENİ

DENİZ GAZETESİ

DENİZ HABER

DENİZHABERCİ

DENİZCİLİK MÜSTEŞARLIĞI

DENİZ TİCARET GAZETESİ

GEMİADAMLARI SINAVI

GEMİ HABERLERİ

KAPTAN HABER

KIYI EMNİYETİ

PERŞEMBE ROTASI

PUSULA DERGİSİ

SAHİL GÜVENLİK

TURKISH MARITIME NEWS

TURKSAIL

TURKISH STRAITS

VİRA HABER

BS MOU NEWS

PARIS MOU NEWS

PARIS MOU SHIP’S INSPECTION DATABASE


Share |

NORMANDİYA ÇIKARMASI

 

İÇİNDEKİLER

 

1.  Normandiya Çıkarması                                                

2.      Normandiya .Çıkarması Öncesinde İcra Edilen Faaliyetler

3.      Harekatın İcra Edilmesi                        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NORMANDİYA ÇIKARMASININ ÖNCESİNDE İCRA EDİLEN FAALİYETLER

 

Müttefikler ilk kez 1941 yılı Aralık ayında Washington’da yaptıkları Arcadia toplantısında Almanya’nın mağlup edilmesi için gayretlerin koordine edilmesi fikrinde birleşip karar almışlardır.

 

Toplantıda; Almanya’nın ablukalarla zayıflatılmasına, Müttefik endüstri bölgelerinin emniyete alınmasına, Almanya’ya taarruz etmeden önce Japonya’nın yerinde tespitine karar verilmiştir.

 

Esas strateji Almanya’nın etrafındaki çemberin sıkıştırılması ve tahkimi, hava bombardımanı, abluka, içerden yıkıcı faaliyet ve propaganda ile Alman mukavemetini yıpratmak ve çürütmek ve taarruz harekatının geliştirilmesin şeklinde belirlenmiştir.

 

          Askeri sevk ve idarede işbirliği ve koordine sağlamak için 1942 ‘de Müttefik Müşterek Kuvvetler Komutanlığı Yüksek Karargahı kurulmuş,. Aralık 1942’de Avrupa’nın istilasını hazırlama görevi bu Komutanlığın Kurmay Başkanlığına atandırılan İngiliz Generali Sir Frederick Morgan’a verilmiştir.

 

          1943 yılında Casablanca’da yapılan toplantıda; Manş Kanalının geçiş planı görüşülmüş;. harekatın icrası için zamanın erken olduğu, ancak lojistik kaynakların İngiltere’de toplanmaya devam edilmesine, Romanya’daki Ploesti Petrol Rafinerilerinin imhasına ve Almanya’ya yapılan stratejik bombardımanların şiddetlendirilmesine karar verilmiştir.

 

1943 yılı sonlarına doğru, Müttefik Kuvvetlerin hava gücü unsurlarında önemli gelişmeler olmuş, taarruzi güce paralel olarak, ulaştırma uçakları ve planörlerin de muharebe alanlarında etkin olarak kullanılabileceği gerçeği ortaya çıkmıştır. Hava gücü unsurlarının deniz kuvvetleri unsurlarıyla işbirliği içerisinde kullanılabileceği gerçeğinin de ortaya çıkışı bu döneme rastlamaktadır.

 

          1943 yılında Müttefikler doğuda ve güneyde başarılar kazanmaya başlamışlardır. Bu başarılardan sonra ABD ve İngiltere, Fransa’yı işgal etmek ve Almanları Fransa’dan çıkarmak maksadıyla bir istila kuvveti oluşturmaya başlamıştır.

 

.         Bu amaçla 1943 yılı Kasım ayında Overlord Planı çalışmalarına başlanmışve üç ay içerisinde bu plan son şeklini almıştır.. General Eisenhower Yüksek Komutan olarak görevlendirilmiştir.

 

Planda beş kara tümeninden oluşacak çıkarma kuvvetlerinin hava indirmeleri ile desteklenmesine karar verilmiştir. Çıkarma ve hava indirme birliklerinin fazla oluşu, çıkarma aracı ve ulaştırma uçağı ihtiyacını ortaya çıkardığından bu ihtiyaçlar giderilinceye kadar harekatın başlama zamanı geciktirilmiştir.

 

Ayrıca, çıkarmanın başarılı olması ve tarihe bir fiyasko olarak geçmemesi için hava üstünlüğünün kazanılması, gerek Almanya’da, gerekse işgal altındaki ülkelerde düşman kontrolü altında bulunan bütün demiryolu şebekelerinin tahribi ve düşman akaryakıt

 

kaynaklarının kurutulması gibi üç şartın gerçekleştirilmesinin hayati önemi haiz olduğu değerlendirilmiştir.

 

          Müttefikler Batı Avrupa’nın tekrar ele geçirilmesi ve Almanya’nın çökertilmesi için Avrupa Harekatını sevk ve idare edecek stratejik ve lojistik teşkilatı Londra’da oluşturmuşlardır.

 

Hava üstünlüğünün elde edilmesinin, ancak Alman Hava Kuvvetlerinin tahribi ile mümkün olabileceği göz önünde bulundurularak, öncelikle  bu Hava Kuvvetleri’ne ait  fabrika ve meydanların  tahrip edilmesinin gerekli olduğu düşünülmüştür. Bu sonuva varırken Müttefikler’in en büyük dayanak noktası 1943 yılı Aralık ayı itibarıyla Almanların aylık uçak imalatının  3000’i bulmuş olmasıdır.

 

1944 yılının Ocak ayından itibaren hava harekatının karakteri değişmiş,. Müttefikler akınlarını refakat av uçakları ile himayeli olarak ve 1000 kadar uçakla yapmaya başlamışlardır. Şubat 1944’de Almanya üzerindeki hava harekatı çok şiddetli bir safhaya girmiştir.

 

Hava üstünlüğü mücadelesine Argument Harekatı kod ismi ile 20 Şubat 1944’de büyük bir şiddetle başlanmış, . himayeli 1000 bombardıman uçağı Bernburg şehrindeki uçak fabrikalarına ve Leipzig’de bulunan uçak fabrikalarına taarruz etmiştir.

 

Bu beş günlük harekatta Almanlar 416 adet havada ve 286’sı yerde olmak üzere 702 uçak, Amerikalılar 244 bombardıman ve 25 de av uçağı kaybetmişlerdir. Alman mukavemeti hatırı sayılır ölçüde zayıflatılmış ve . Mart ayından itibaren Alman aylık uçak üretimi 2000’e düşürülmüştür.

 

Demiryolu şebekesinin tahribi kapsamında,  Almanya ve işgal altındaki ülkelerin demiryolu merkezlerine taarruzlar 1944 yılından evvel başlamıştır. İkinci Dünya Harbinin başlangıcında demiryolu garları ikinci derecede hedefler olarak kabul edilmiş olmalarına karşın, bir istila harekatı için bu hedeflerin kıymeti birdenbire birinci dereceye yükselmiştir.

 

Müttefikler tarafından yapılacak tecrit harekatının  iki maksadından birincisi Pas De Calais’deki 15 nci Alman Ordusunun ve diğer ihtiyatların Normandiya Bölgesine kaydırılmalarını önlemek, ikincisi de çıkarma bölgesi hakkında Almanları şüpheye düşürmek olarak tespit edilmiştir.

 

Bu harekat Mart 1944’de Kuzey ve Batı Almanya ve Fransa demiryolu şebekesine taarruzlarla başlamış,.öncelikleri hedefler olan belli başlı köprüler, demiryolu tesisleri ve kavşak noktaları ve katarların vurulması esas alınmıştır.

 

Müttefik Stratejik Hava Kuvvetlerinin bir kısım birlikleri Nisan 1944 ortasından itibaren taarruzları Fransa ve Belçika’daki hedeflere teksif etmek üzere hava üstünlüğü mücadelesinden alınarak,. Liege, Namur, Charleroi, Arras İle Paris ve civarındaki garlar hedef olarak tahsis edilmiştir.

 

Müttefik Komutanlığı Seine Nehri  üzerindeki Paris-Le Havre arasındaki ulaştırmayı kesmeyi planlamış ve  27 Mart 1944’den itibaren bu planın icrasına başlanmıştır.

 

Çıkarma yeri hakkında Almanları şaşırtmak için Albert Kanalı ve Meuse boyunca ikinci bir tecrit harekatı da icra edilmiştir.

Kara ve demiryollarına taarruzlar Mayıs ayı içinde en şiddetli devreye girmiştir. Taarruzlar; Rouen, Paris, Mezieres ve Dunkerque bölgesindeki hedeflere; Meuse ve Seine nehirleri üzerindeki köprülere, Batı Almanya ve Lüksenburg ile Doğu Fransa’daki demiryolu merkezlerine ; Loire Nehri üzerindeki köprülere ve Nice ile Nimes demiryolu tesisleri olarak dört ayrı bölgeye tevcih edillmiştir.

 

Bu bombardımanların neticesi olarak 1944 yılı mayıs ayı devamınca Belçika’dan kömür nakliyatı kesildiği  gibi Fransa demiryolları Sarpe bölgesinin kömürleri ile yetinmek zorunda kalmıştır. Bundan başka o zamana kadar yalnız askeri nakliyat için yedek olarak ayrılan katarlar da kömür nakliyatına tahsis edilmiştir.

 

Tecrit harekatı çok etkili olmuş,. günde 10-12 katar ölçüsünde yapılması gerekli olan nakliyat 2-3 katara kadar düşmüştür. Böylece çıkarma harekatı esnasında 1000 katarın çıkarma bölgesine gelmesine mani olunarak . Normandiya  Bölgesi’nin  tecriti  hemen hemen sağlanmıştır.

 

Hava üstünlüğünün tamamıyla kazanılabilmesi alınan sentetik akaryakıt üretiminin durdurulmasına bağlı olduğundan,  tahrip edilemeyen hava kuvvetleri uçakları ve bütün motorlu araçların akaryakıtsız bırakılmasının önem arz ettiği değerlendirilmiştir.

 

Böylece Müttefik Komutanlığı bunu hedef kabul ederek tarihe “Petrol Harbi” diye geçen harekata Nisan 1944’de başlamıştır. Petrol Harbinin genel planı, 29 adet sentetik benzin ve 58 adet de rafineri merkezine taarruzu içermiştir. Hedefler üçer üçer 8 ve 15 nci Amerikan Stratejik Hava Kuvvetleri arasında taksim edilmiştir.

 

Maksat, öncelikle Romanya petrollerinin ithaline mani olmak olarak belirlenmiş, bu kapsamda ilk planda Romanya petrol kuyularını tahrip etmek, sarnıçlı vagon ve petrol gemilerine taarruzlar tertiplemek ve her türlü nakliyata mani olmak amaçlanmıştır.

 

Petrol Harbi Nisan 1944’de Ploesti’ye yapılan bir akınla başlamış, 2 Mayıs 1944’de akın tekrar edilmiştir. 12 Mayıs 1944’de Bruxeitz ve Merseburg sentetik benzin fabrikalarına akın düzenlenmiştir.

 

28 Mayıs’da tekrar edilen akınla Zeitz’deki üretim durdurulmuş, sentetik benzin üretimi 195.000 tondan 44.000 tona kadar düşürülmüştür. Çıkarma esnasında Almanların artık Romanya petrollerinden istifade edememeleri öngörülmüştür.

 

Haziran 1944 yılında ise Müttefiklerin çıkarma öncesi, hava harekatı hazırlıkları ile ilgili olarak hava örtüsü, genel destek, hava indirmeleri ve diğer görevler için toplam 12 665 uçak bir araya toplanmış ve harekata hazır hale getirilmiştir. Ayrıca İngiltere’de 163 hava alanı tesis edilmiş, paraşüt tümenleri için 925 adet nakliye uçağı ile 900 planörün kullanılması planlanmıştır.

 

ABD ve İngiliz Taktik Hava Kuvvetlerine ait toplam 16 av filosu çıkarma sahasında kıyı bölgesini örtmek için devamlı devriyeye tahsis edilmiş,. 5 filo İngiliz çıkarma bölgesi üzerinde, 5 filo Amerikan çıkarma bölgesi üzerinde, 6 filo devriye takviye filosu olarak ayrılmıştır. Bunlardan başka 8 av filosu da yaklaşma sularında devriye yapmak üzere görevlendirilmiştir.

 

Sonuç olarak; 1943 ‘de Avrupa Harekatını sevk ve idare edecek stratejik ve lojistik teşkilatın Londra’da teşkil edilmesi ile birlikte hava üstünlüğü ele geçirilmeye başlanmış ve icra edilen hava harekatı, II nci Dünya Savaşının Müttefikler tarafından kazanılmasına büyük katkı sağlamıştır.

 

HAREKATIN İCRA EDİLMESİ

 

Normandiya Çıkarması tarihin şahit olduğu iki büyük çıkarma harekatından birisidir. Sonucu itibariyle Almanya’nın kesin yenilgisini sağlayan iki büyük askeri harekattan biri olan Normandiya Çıkarması öncesinde; Almanya Deniz Kuvvetleri Komutanı Büyük Amiral Dönitz, Alman Deniz Kuvvetlerinin yalnız başına düşmanın karaya çıkışını önlemek ve   püskürtmek kudretinde olmadığını, bununla beraber harekatı geciktirmek suretiyle kara kuvvetleri için gereken zamanın kazanılabileceği düşüncesini savunmuş ve Müttefikler tarafından icra edilebilecek bir amfibi harekata karşı alınacak karşı tedbirleri şöyle sıralamıştır:

 

1. Çıkarma gemilerine kademeli olarak, denizaltılarla, karakol gemileri ve sahil topçusuyla hücum etmek.

 

2. Çıkarma safhasında düşman gemi ve vasıtalarına cep denizaltıları ve diğer hafif suüstü birlikleriyle hücumlar tertiplemek.

 

3. Yeni mayınlarla Avrupa sahillerini korumak.

 

 Bu görüş ve önerilere istinaden Hitler, 1941 yılından itibaren Atlantik Duvarı adı verilen tahkimatın inşasını başlatmış, ancak istihbarat yetersizliği nedeniyle muhtemel  Müttefik çıkarmasının icra edilebileceği bölge konusunda çelişkiye düşülmüştür. Yapılan muhakemeler neticesinde, amfibi harekatın muhtemelen Calais Bölgesine yapılacağı görüşü ağır basmış; denizci gözüyle yapılan değerlendirmede ise Normandiya Bölgesi asıl amfibi hedef sahası olarak belirtilmesine rağmen, bu bölge tali çıkarma bölgesi olarak değerlendirilerek, Calais Bölgesine çıkarma yapılacağı farz ve kabul edilerek, yanlış yerde tahkimat yapılmasına karar verilmiştir. Alman komuta kademesi Calais Bölgesinin, İngiltere’ye yakın olması ve Rhein ve Ruhr Bölgelerine en yakın istikametlerin başlangıcı olması nedeniyle böyle bir değerlendirmede bulunmuştur. Ayrıca bir başka çelişki konusu da savunma hattının oluşturulması konusunda yaşanmıştır. Savunmanın Fransa içine dayandırılması veya kıyıdan itibaren oluşturulması konusundaki çelişkili durum, en sonunda bir stratejist olmayan Rommel'in fikri esas alınarak, savunma hattının kıyıdan itibaren oluşturulması şeklinde bir hal tarzı benimsenmesi suretiyle sonuca bağlanmıştır.

 

Almanların bu hazırlıkları karşısında Müttefikler, icra edilecek  çıkarma harekatı kapsamında  hazırlıklara  başlamışlardır. 1943 yılında Washıngton’da yapılan Trident Konferansında çıkarma harekatının 1 Mayıs 1944 tarihinde icra edilmesi, Almanya derinliklerine yaılmakta olan stratejik bombardıman ile Bolero Lojistik Planı gereğince İngiltere’ye lojistik yığınaklanmaya devam edilmesi ve harekatın General Eisenhower emrinde yürütülmesi kararlaştırılmıştır.

 

1942 yılında Londra Konferansında kabul edilen Bolero Lojistik Destek Planı'nın önemi General Marshall tarafından şöyle ifade edilmiştir.

 

"Bu askerlik tarihinin en muhteşem ve muazzam lojistik yığınağıdır. Bu yığınak 270 mil uzunluğunda ilave bir demiryolu inşaatına, 66 milyon feet kare yerleşme sahasına, yüzden fazla lokomotif ve iki bin vagonun İngiltere'ye taşınmasına ihtiyaç gösteren bir gücün teksifini sağlayan bir yığınaktır ki; bunun yüzde 39'u İngiltere tarafından sağlanmıştır."

 

 Kıta Avrupa'sında, müteakip taarruzi harekatın icrasını mümkün kılacak bir köprübaşı mevzii elde etmek maksadıyla planlanan harekatın tamamına ilişkin kod ismi Overlord olmakla birlikte, deniz harekatına Neptün Harekatı denilmiştir. Müşterek Karargah tarafından hazırlanan planın ana hatları şöyledir:

 

Çıkarma 1 Mayıs 1944 Günü, Seine Körfezi güney kıyısındaki doğu-batı yönünde uzanan 80 kilometre uzunluktaki 5 plaja icra edilmesi planlanmıştır. Bu plajlardan Utah Plajına 5 nci Amerikan Tümeni, Omaha Plajına 1 nci Amerikan Tümeni, Gold Plajına 50 nci İngiliz Tümeni ve 8 nci Kanada Zırhlı Alayı, Juno Plajına 3 ncü Kanada Tümeni ve 2 nci Kanada Zırhlı Alayı, Sword Plajına ise 3 ncü İngiliz Tümeni ve 27 nci İngiliz Zırhlı Alayı’nın çıkarılmasına karar verilmiştir.

 

Birinci kademede kıyıya hücum edecek tümenlerin her iki yanını korumak maksadıyla İngiliz bölgesine bir ve Amerikan bölgesine de  iki paraşüt tümeninin kıyıya hücumdan evvel (gece) indirilmesi planlanmıştır.

 

Beş  tümenin  bir  kademede eş zamanlı olarak çıkarılmasına karar verilmiştir. Çıkarmanın ikinci gününde ilk dalgayı takviye maksadıyla 2 tümenin daha çıkarılması,. çıkarmanın 4 ncü gününde 14 tümen, 12 nci gününde 18 tümen, 20 nci  gününde  24 tümen, 35 nci gününde ise 30 tümenin  karaya çıkarılması planlanmıştır.

 

Harekata 6 hat gemisi, 3 monitör, 22 kruvazör, 93 muhrip, 312 MKT gemisi, 113 refakat gemisi, 80 karakol botu, 380 avcı ve hücumbotu, 4266 çeşitli çıkarma ve nakliye gemisinin iştirakı planlanmış; harekatta uçak gemilerinin kullanılmamasına karar verilmiş ancak çıkarma günü çeşitli tipteki uçaklarca yapılacak toplam  11700 sorti  kapsamında destek, örtü ve gözetleme görevlerinin icra edilmesi planlanmıştır. Hava indirme harekatı icra edecek paraşüt tümenleri için 925 nakliye uçağı ile 900 planörün kullanılması öngörülmüştür.

 

Plana göre muharebe gemileri, kruvazörler ve muhriplerin  demirli olarak 6000 mt. ile 14.000 mt.'den, diğer ateş destek unsurlarının ise seyir halinde amfibi harekatın deniz  top ateş desteğini  sağlamaları planlanmıştır.

 

Şiddetle esen kuzey rüzgarları ve dalgaların etkisinin azaltılması maksadıyla; Omaha-Gold Plajları arasındaki kıyı önüne 60 beton blok, 17 büyük ve 35 küçük gemi, Utah Plajı önüne de 9 gemi batırmak suretiyle suni liman ve dalgakıran tesis edilmesi kararlaştırılmıştır.

 

Müttefikler’in bu hazırlığına mukabil  Almanlar da  hazırlıklarını sürdürmüştür. Almanların suüstü, cep denizaltı ve hücumbot tehdidi bulunmaktaydı ve havadan mayın döküş imkanını haiz bulunmaktaydılar. Almanlar, ayrıca kıyı hattı boyunca uzun menzilli ve büyük çaplı deniz topları yerleştirmiş; plaj yaklaşma sularında engeller tesis etmiş ve plajların çıkarma kuvvetine karşı yan ateşiyle savunulmasını sağlayacak şekilde tahkim edilmesini sağlamışlardır. Ayrıca, kıyıdaki ve gerideki tüm yollar barikatlarla kapatılmış, mayınlanmış tesis edilien tel manialara elektrik vermek suretiyle muhtemel çıkarma plajlarının gerisini de emniyete almışlardır. İşgal devleti askerlerini de bünyesinde bulunduran Alman .Kara Kuvvetleri  6 tümen ve ihtiyattaki 3 zırhlı tümen ile harekat hazırlıklarını sürdürmüştür. Tüm bu hazırlıklar haricinde, inşasına başlanmış olan tahkimat  tamamlanamamıştır.

 

Çıkarma için bu hazırlıklara ilave olarak o zamanki imkan kabiliyetler muvacehesinde bir aldatma planı da hazırlanmıştır. Bu planın en önemli özelliklerinden birisi de  EKT'nin aldatma planının bir parçası olarak uygulanmasıdır. Müttefikler Almanları çıkarmanın Calais civarına yapılacağına inandırmak maksadıyla  birçok çıkarma aracını Calais karşı kıyılarına yerleştirmişler, Dover civarında, telsiz muhaberesini  yoğunlaştırarak Almanları sıklet merkezinin bu civarda tesis edildiğine inandırmaya çalışmışlar, ayrıca Almanların dikkatini başka yerlere çekmek için Norveç dahil olmak üzere buralardaki Alman denizaltı üslerini bombalamışlar, diplomatik harekat serbestisine kısıtlama getirmişler, mektupları sansüre tabi tutmuşlar, milletler arası telefon görüşmelerini kesmişler, çıkarma vasıtalarının bulunduğu mevkilerde 10 millik yasak deniz sahası ve 10 millik yasak kara sahası tesis etmişlerdir.

 

Hazırlanan aldatma planları ve çıkarmaya hazırlık olarak, tatbikat için İskoçya'da Normandiya Plajlarına benzeyen bölgelerde hazırlık eğitimleri icra edilmiştir. Bu bölgeye daha önce ele geçirilmiş olan üç Alman radarı yerleştirilmiş, uçaklar ve gemiler sürekli tatbikat yaparak, gemilere ve uçaklara konulacak en iyi ekipmanların neler olacağı belirlenmiştir. Ayrıca bu tatbikatlarda serdümen eğitimi, çıkarmaya katılacak karacı personelin denize alışma eğitimleri verilmiştir. Yapılan genel bir provada Alman denizaltıları bölgeye girerek 2 tank çıkarma gemisi batırmalarına rağmen, bunların kıyı taşıması yapan konvoylar olarak  değerlendirerek, elde edilen ham bilgiyi istihbarata dönüştürememişlerdir.

 

Harekat günü Dover'den birçok geminin ve onlara refakatte 100 uçağın ayrılması ve özel metalik plakalar taşıyan bu küçük gemilerin aynı zamanda metalik duba ve metalik balonlar yedeklemesi planlanmıştır. Bunların gemi ve uçakların radar ekolarını aynen taklit etmesi suretiyle dekoy olarak kullanılması öngörülmüştür. Aynı zamanda yine Dover’den  havalanacak uçaklar tarafından bölgede sürekli olarak, günümüzde chaff olarak adlandırdığımız, metal şeritler atılması  ve Almanlara çıkarmanın Calais'e yapılacağı izlenimi verilmesi planlanmıştır. Ayrıca Alman radarlarına karıştırma yapılarak, Almanların tüm arama radarları ile  atış kontrol sistemlerinin  nötralize edilmesi de öngörülmüştür.

 

Çıkarmanın güneş doğmadan yapılması düşünülmüş. ancak Pasifik Harekatı özellikle Tarawa Çıkarması, deniz top ateş desteğinin etkin olması için kıyıya hücumun güneş doğduktan sonra yapılması gerekliliğini dikte etmiştir.

 

Ayrıca bu kadar büyük bir kuvvetin karaya intikalinde çok sayıda araç kullanılacağından, kıyıya hücum safhasında karmaşa yaratabileceği değerlendirilmiştir.

 

Kıyıya hücumda personelin en kısa sürede kıyıya çıkabilmesi, deniz içinde fazla kalmaması önem arz ettiğinden çıkarma araçlarının mümkün olduğunca kuru kapak atmalarının gerekliliği üzerinde durularak, suların gün doğarken en alçak seviyede bulunduğu anın seçilmesi sağlanmıştır. Normandiya bölgesinde, suların gün doğarken en alçak seviyeye inmesi ancak 15 günde 1 kere gerçekleştiğnden ve bu durum  haziran ayının 5 nci / 5 ncı  günlerine tekabül etmesinden dolayı  yukarıda ifade edilen sebeple , çıkarmanın 5 Haziran günü saat 06.30'da yani güneşin doğuşundan 1.5 saat sonra yapılması kararlaştırılmıştır. Ancak meteoroloji brifinginde 5 Haziran günü şiddetli bir fırtınanın olacağı, çıkarma plajlarını şiddetli bir sisin kaplayacağı bildirilmiş ve General Eısenhower tarafından çıkarmanın bir gün ertelenmesi emri verilmiştir. Yola çıkan 5000 parça gemiye ise 12 saat geri dönerek, 6 Haziran Günü Wıght Adasının güney/batısında bulunmaları emredilmiştir.

 

Sonuç olarak teknik, hidrografik ve meteorolojik nedenlerden çıkarmanın 6 Haziran 1944 günü 0630’da icra edilmesine karar verilmiştir.

 

Beş tümeni yüklemiş bulunan 6120 harp, nakliye ve çıkarma gemisiyle büyük araçlar 5/6 Haziran gecesi saat 20.00 sularında “Z” randevu noktasında toplanarak mayından temizlenmiş ve ışıklı şamadıralarla markalanmış beş geniş kanalda 113 refakat gemisi, 80 karakol gemisi ve 300 kadar H/B ve A/B himayesinde dağılma noktalarına intikal seyrine  başlamışlardır. İçinden intikal edilen bu kanallar çıkarma plajlarından 10-12 mil mesafeye kadar  taranmıştır.

 

Almanların, içinde bulunulan zaman zarfında keşif araçlarında ki gelişmeye rağmen Fransa sahillerine 60 mil mesafedeki İngiliz sahillerinden 6120 geminin yola çıkmasını ve sahile kadar sokulmasını fark edememeleri, kendileri için hayati önemi haiz hata olmuştur. Almanlar, hava şartlarının kötülüğüne aldanarak, 5/6 Haziran gecesi bölgede keşif uçağı, denizaltı veya suüstü gemisi de görevlendirmesİ yapmamışlardır.

 

Almanlar, Müttefiklerin bir çıkarma yapabileceğini tahmin etmiş olmalarına rağmen.böyle bir harekatın  çıkarma ve indirme bölgesi olarak İngiltere’ye en yakın sahil olan Boulogne-Calais-Dunkırk sahillerine yapılabileceğini değerlendirmişlerdir. Aksine Müttefikler Uzak bir sahil olan Normandiya’yı seçmişlerdi.

 

Bunlara ilave olarak Mareşal Rommel Komutan Rundsted’ten izin alarak, Hitler ile görüşmek üzere Almanya’ya gitmiş, ayrıca 6 Haziran günü 7 nci Ordu Karargahında bir harp oyunu düzenlemişlerdir.

 

Bütün bunlar Almanların bahse konu günlerde bir çıkarma beklemediklerini göstermektedir. Winston Churchill anılarında bu durumdan bahisle “Uzun süreden beri hazırlanan bu dev boyutlu harekatın düşman için tam bir baskın oluşu gerçekten dikkate değer bir durumdur” şeklinde hayretlerini ifade etmiştir.

 

Kıyıya hücum safhasının  başlangıcında hava şartları pek müsait olmamıştır. Rüzgarın kuzey -kuzey batıdan 4 kuvvetinde estiği, dalga yüksekliğinin  1 metreyi bulduğu çevresel şartlar altında, Sword, Juno ve Gold Plajlarına saat 05.30’da, Omaha ve Utah Plajlarına 05.50’de karabombardımanı başlamıştır. Karabombardımanı ile koordineli olarak İngiltere’deki üslerden kalkan  uçakların katılımı ile çok şiddetli bir hava bombardımanına  da başlanmıştır. 5-6 Haziran  1137 uçağın katılımıyla, gece yarısından biraz sonra dalgalar halinde bombardıman başlamıştır. Hedek olarak,  Cherburg ile Le Havre arasındaki sahil kesimi alınmış ve bu bölgedeki   10 kıyı bataryasının imhası planlanmıştır.. Harekata tekaddüm eden günlerde, Dunkerque ile Cherburg arasındaki bütün bataryalara 5000 ton bomba atılmıştır. Çıkarma gecesi Dunkerque ile Cherbourg arasındaki 10 bataryaya daha önce atılan 5000 ton bombaya ilave olarak toplam 7626 ton bomba atılmıştır.

 

Gold, Juno ve Sword Plajlarına çıkacak kuvvetleri 2 muharebe gemisi, 3 kruvazör, 1 monitör, 40 muhrip ve refakat gemisiyle 1500 kadar uçak desteklemiştir. Çıkarma günü akşamı Sword Plajında 7 kilometre, Juno ve Gold Plajlarında 9 kilometre kadar ilerlenebilmiş;. kıyı başları planlarda öngörüldüğü şekilde ele geçirilememişse de yine de kıyıda tutunulmuştur.

 

Cherbourg limanını ele geçirmek ve Cotentin Yarımadasındaki Alman Kuvvetlerini imha etmek maksadıyla Utah Plajı bölgesi hedef alınmıştır. Kuzey güney yönünde 3600 metre uzunlukta olan ve Almanlar tarafından iyice tahkim edilmiş olan bu plaja bir muharebe gemisi, beş kruvazör, sekiz muhrip, 33 refakat gemisi ve bir çok A/B İle 12 konvoy halinde tertiplenmiş toplam 865 harp, nakliye ve çıkarma gemi/aracından oluşan bir kuvvet tahsis edilmiştir.

 

Çıkarma 6 grup halinde ve her hücumda 16 dalga düzeninde yapılmış.ve diğer gereken plaj başı 7 km.den fazla olamamıştır. plajlara nazaran en az zayiat burada verilmiştir. Fakat plana göre kıyıdan 10 km. olması öngörülmüştür.

 

1 nci Amerikan Tümeninin hedefi olan 6300 metre uzunluğundaki Omaha Plajının 700-800 metrelik bir kısmı sahile çıkmaya uygun olmasına rağmen kıyıbaşı iyi tahkim edilmiş, plaj mayınlanmış ve çok yoğun bir sualtı maniası yapılmıştı. Kötü görüş şartları nedeniyle ateş desteği de  etkili olamamıştır. Buraya 32.000 kişi ve 3300 araç çıkarılması planlanmıştır.  Bunları desteklemek ve taşımak üzere 2  muharebe gemisi, 3 kruvazör, 12 muhrip, 33 arama tarama gemisi, 105 deniz ateş destek aracı dahil 580 gemi ve araç tahsis edilmiştir. Yapılan yoğun uğraşılardan sonra akşama kadar ancak 1500-3000 metre derinliğinde kıyıya yerleşilmiş, ancak 3000 ölü verilmiş, 10 gemi batmış, 60 amfibi araç da tahrip edilmiş veya batmıştır. Tümenin tamamı Omaha Plajına  ancak 7 günde çıkabilmiştir.

 

 Denize çıkmadan önce Müttefik çıkarma kuvvetine ciddi darbeler vurmaktan aciz olan Almanlar, bu kuvvete deniz geçiş safhasında taarruz etmeyi planlamışlardır. Ancak, Bısmarck ve Scharnhorst’un kaybı, Gneısenau ve Tirpitz’ın de hasar uğramasıyla zayıf düşen donanma, bu amaca ulaşabilecek güçten mahrum kalmıştır.

 

Denize açılan 30 denizaltı ise 120 bombardıman uçağı tarafından taarruza maruz kalmış ve taarruzi harekat yapamayacak derecede hasar almıştır. Bu nedenle Almanlar deniz geçiş safhasında Müttefik Kuvvetlere taarruz tertipleyememişlerdir.

 

          Alman Hava Kuvvetleri sayı olarak zayıf olmalarının yanı sıra asıl keşif ve av birliklerini Calais Bölgesinde teksif etmiş, Normandiya Bölgesinde zayıf idi. 6 Haziranda Almanların 70 sorti uçusuna karşı Müttefikler 10585 sorti yapmışlardı. 

 

Almanya’nın Kuzey Fransa’da bir milyon kişilik mevcuduna karşılık, savunma bölgesi olarak Calais’in seçilmesi ve düşman niyetlerine girilerek, diğer bölgelerin zayıf tutulması yenilginin diğer büyük nedenlerindendir.

 

          Normandiya Çıkarması, Müttefikler açısından mükemmel planlama, koordinasyon, hiçbir şeyin tesadüfe bırakılmaması, tekniğe büyük ölçüde yer verilmesi, kuvvet ve silahlar arasında iş birliği, tesir birliği, moral üstünlüğü ve gizliliğe her mevki ve aşamada azami riayet, deniz geçiş ve kıyıya hücum safhalarının başarıyla icrasını mümkün kılmıştır.

 

          Normandiya Çıkarmasında hava indirme harekatı da uygulanmıştır. Müttefik hava indirme tümenlerine verilen vazifeler kapsamında, 82 nci Hava İndirme Tümeni, Sen.Mar.Eglise’yi ele geçirmek suretiyle yarım adanın batı kısmını emniyete almak , bilahare batı istikametinde yapılacak olan bir taarruzu kolaylaştırmak için, Merderet Nehrinin batı tarafında derinliğine köprübaşı oluşturmakla görevlendirilmiştir. Bu plan aslında düşman takviyesinin Cotentin Yarımadasının batı yarısına girmelerine engel olmak maksadıyla Sen.Sauveur’in batısına bir indirme yapılmasını kapsamıştır. Mayıs sonunda yapılan istihbarat sonucu, Almanların. 91 nci tümeninin bu bölgede oluşu, 82 nci tümenin daha ileri bir yere indirilmesine neden olmuştur. Kısaca bu tümenin görevi, kıyıya yapılacak çıkarmayı kolaylaştırmak olmuştur.

 

101 nci Hava İndirme Tümeni’ne ise, Alman ihtiyatlarının çıkarma bölgesine yapacağı taarruzları önlemek, 4 ncü tümene yardım etmek için Utah Plajı çıkışlarını emniyete almak vazifesi verilmiştir.

 

6 ncı Hava İndirme Tümeni; Orne Nehri üzerindeki geçitleri emniyete alacak ve Müttefik Kuvvetlerin doğu yanını korumakla vazifelendirilmiştir.

 

Özet olarak hava indirme tümenlerine verilen vazife ; kıyıdaki savunmanın çıkarma kuvvetlerine yapacağı baskıyı azaltma ve Alman ihtiyatlarını tespit ederek kıyı savunma birliklerine geriden taarruz etmek şeklinde olmuştur.

 

Overlord Harekatı 6 Haziran 1944 tarihinde saat 00 15’te 82 ve 101 nci Hava İndirme Tümenlerin  mensup altı paraşüt alayının ileri elemanlarının Normandiya’ya ayak basmaları ile başlamıştır.

 

Beş dakika sonra 50 mil uzaklıkta olan Kan Bölgesine ise, 6 ncı İngiliz Hava İndirme Tümeninin öncü elemanları atlamışlardır.

 

          Öncü kuvvetler olarak atlayan  bu kuvvetler asıl kuvvetlerin atlayacağı bölgeleri, planörlerin inecekleri yerleri ışıldaklarla işaretlemekle görevlendirilmişlerdir. Ancak öncü kuvvetlerin atlayışları genel olarak dağınık olmuş. Alman uçaksavarları ve meteoroloji şartlar, pilotların rotalarında sapmalar meydana getirmiş, bu nedenle de planlanan bölgelere isabetli inişler yapılamamıştır.

 

Bütün bu zorluklara rağmen 101 nci Tümen Carentan’ın kuzeyine inmiş ve planlanan çıkış noktalarını ele geçirmeyi başarmış, ancak.  G günü sonunda 1240 kayıp vermiş ve atlama yapan 6900 kişiden 2500 kadarını toplayabilmiştir.

 

          G Günü sabahı erken saatlerde, takviye kuvvetleri ve ikmal maddeleri taşıyan planörler de iniş yapmışlardır.

 

          82 nci tümen ise daha kuzeydeki bir bölgeye derli toplu olarak iniş yapmış, Sen-Mari Eglise ulaştırma merkezini ele geçirerek güneyden gelen Alman Kuvvetlerine karşı savunma düzenini almıştır. Ancak, Merderet Nehri batısına iki alay dağınık olarak inmiştir. Bu alaylar Almanların 91 nci Tümeni ile şiddetli muharebeye tutuşmuşlar, nehrin doğusundaki alaylar birleşmek için köprüleri kontrol altına alamamışlar.

 

          Bu arada deniz yoluyla Utah Plajına çıkan tümenin diğer elemanları (tank ve piyade) mevzilerinin etkisinde kalarak planörlerin iniş bölgelerini temizleyememişlerdir.

 

          Saat 21.00’de inen planörlere Almanlar büyük kayıplar verdirmişlerdir.

          G günü sonunda 82 nci Hava İndirme Tümeni 1259 kayıp vermiştir. 101 ve 4 ncü Tümenle de irtibat sağlayamamıştır. Merderet Nehri üzerindeki köprüleri ele geçirmek için 2 gün süreyle çarpışmak zorunda kalmıştır. Bu arada 4 ncü Piyade tümeni de, G Günü saat 07.00’de Utah Plajına çıkmış, plajın güneyine inerek taarruz için tertiplenmiştir.

 

          6 ncı İngiliz Hava İndirme Tümeni ise, 82 ve 101 nci Tümenlerin 50 mil doğusunda olan Kan bölgesine atlayarak, Kan kanalı ile Orne nehri üzerindeki köprüleri kısa süre içerisinde ele geçirmiştir. Planörlerin iniş bölgelerini işaretleyerek inişlerini sağlamışlardır. Hava şartlarının müsait olmayışı planörlerin inişte zayiat vermesine neden olmuştur.

 

          Normandiya’da icra edilen hava indirme harekatı; kötü hava şartları, Alman Hava Kuvvetlerinin etkisi altında icra edilen oldukça zor ve karmaşık bir harekattır.

 

          Hava indirme harekatı sonunda;hava indirme harekatında; atlama ve indirme yapılacak bölgelerin arazi etüdünün önemi ortaya çıkmış;hava indirmesi yapılmadan önce iyi bir keşif yapılmasının önemi anlaşılmış; çıkarma kuvvetleri, atlayan ve indirilen birlikler arasında mükemmel bir koordinasyon gerektiği görülmüştür. Müttefikler bunu başarmışlardır.

 

           Ayrıca hava indirme bölgesinin çok uzakta seçilmesi, personelde yorgunluk yaratmış, meteorolojik şartların uygun olmayışı da eklenince zayiatın artmasına neden olmuştur.Bu tür çıkarma harekatında, hava indirme birliklerinin H+1 ve H+2 hatlarındaki önemli geçit ve köprü gibi kritik noktaların ele geçirilmesinin zaruri olduğu ortaya çıkmıştır.

 

          6 Haziran gecesi Utah, Omaha, Gold, Juno ve Sword Plajlarına yoğun topçu ve hava kuvvetleri desteğinde başlatılan çıkarma harekatı;1-24 Temmuz 1944 tarihleri arasında kıyıbaşının genişletilmesi şeklinde gelişme göstermiştir.

 

          Bu tarihler arasında icra edilen harekat; Contentin ve Carentan Düzlüğünden St. Lo yüksekliğine çıkmak ve burada tutunabilmek maksadıyla yapılan muharebeleri ihtiva etmektedir.

 

          Kıyıbaşının ele geçirilmesine yönelik “Overlord Planı” 24 Temmuz 1944 (D+48)’de 43 gün gecikmeli olarak gerçekleştirilebilmiştir.

 

          St Lo yarma harekatında hazırlanan Cobra Planı’na göre İngiliz ve Kanada Orduları’nın  gösteriş taaruzları ile azami düşman kuvvetini tespit etmesi, Amerikan 1.nci Ordusu’nun  ise yelpaze gibi açılarak tüm Normandiya’yı kontrol ve emniyet altına alması öngörülmüştür.

 

          Cobra Harekat Planı 25 Temmuz 1944, saat 09.40’da uygulanmaya başlanmıştır. 26 Temmuz saat 17.30’da Cephe yarılmış, 28 Temmuz’da 7 nci ve 8 nci Kolordular irtibat tesis ederek Avranches istikametinde ilerlemeye başlayarak, 29 Temmuz’da Avranches’i ele geçirmişlerdir. Almanlar ise güneye kanat kırarak savunmalarına devam etmişlerdir.

 

          Ağustos 1944 başında Müttefikler taarruz tertibini ordular grubu şeklinde değiştirmişlerdir.

 

          Korgeneral Patton, Britany limanlarını ele geçirerek emniyete almak ve yarımadayı düşmandan temizlemek maksadıyla; Avranches’den güney istikametinde taarruza geçerek Vannes ve Rennes bölgelerini ele geçirmiştir.

 

          3 Ağustos 1944 günü Almanların durumu kritik bir hal almış, ve ihtiyatları kalmamıştır. Bu durum karşısında General Eisenhower; 3 ncü Ordunun Laval-Le Mans-Chatre İstikametinde asıl taarruz icra etmesi, Amerikan 1 nci, İngiliz 2 nci ve Kanada 1 nci Ordularının ise Alman Ordularının muharebeden sıyrılmalarını önleyecek şekilde baskıda tutmaları kararını vermiştir.

 

          Bu karara göre; General Patton;8 nci Kolorduya Britany limanlarının zaptı,15 nci Kolorduya 1 nci Ordu gelene kadar Mayyenne’yi tutma ve müteakiben Laval-La Mans istikametinde taarruzla Le Mans’ın ele geçirilmesi,20 nci Kolorduya Vire’de toplanması, Mayanne geçitlerini tutması ve 3 ncü Ordunun güney kanadını koruması,12 nci Kolorduya ise ihtiyatta bulunması emrini vermiştir.

 

          8 Ağustos’a gelindiğinde;General Patton’un 3 ncü Ordusu yarma yaparak ilerlerken, 1 nci ABD Ordusu da St. Lo yarması ile başlayan harekatına devam etmiştir. Bu sırada 1 nci Kanada Ordusu Caen-Falaise istikametinde bir taarruz harekatı tertiplemiştir.

 

          Artık Almanlar için son karar aşamasına gelinmiştir. Almanların;1 nci hareket tarzı; Normandiya muharebelerinden sıyrılmak ve oyalama muharebeleri ile Seine gerisine çekilmek, güney ve güneydoğu Fransa’yı boşaltmak;2 nci hareket tarzı ise Normandiya muharebelerine devam ederek, Avraches istikametinde bir yarma harekatı ile düşmanı ikiye bölmek ve güney kesimine önem vermeksizin kuzeye yönelip Müttefikleri denize dökmek şeklinde belirlenmiştir.

 

          Hitler, ikinci hareket tarzının uygulanması için emir vermiş  ve 7-8 Ağustos gecesi karşı taarruza başlanmıştır. Almanlar 5 ila 7 kilometre ilerlemişler,. buna karşın Müttefikler 2-3 tümen kaydırarak Alman taarruzlarını durdurmuşlardır.

 

          Bu sırada General Patton geniş kuşatma harekatına devam etmiş, ancak. oluşan bu yeni durum karşısında General Bradley’in emri ile ilerlemesini durdurmuştur. Patton müteakiben kuzeye Argentan istikametine yönelmiş, Kanada ordusunun da kuzeyden güney istikametine ilerlemesiyle, Alman kuvvetlerinin 8 tümenin imha edilmesi sonucunda Hitler, 13 Ağustos’ta çekilme kararı vermiştir.

 

          Almanlar, omuzbaşlarını panzer tümenleri ile tutarak piyade tümenlerinin çekilmesini sağlamayı planlamışlardır.

 

          General Bradley, Almanların geri çekilme hazırlıklarını zamanın sezerek General Patton’a doğuya yönelerek Almanların düzensizliğin faydalanarak taarruz etmesini emretmiştir.

 

          General Patton; 15 nci Kolorduyu Dreux’a, 20 nci Kolorduyu Chartre’ye, 12 nci Kolorduyu da güney yan emniyetini sağlamak maksadıyla Orleans’a doğru ileri harekete geçirmiş,  böylece Almanların 8 tümeni daha 26 Ağustos’a kadar imha edilmiştir.

 

          Bundan sonra Seine’e doğru ileri harekata başlanmış,. 26 Ağustos’ta Paris’in batısına ulaşılmıştır.. Bu arada planlanandan 10 gün önce Fransa’nın güney sahillerine çıkarma harekatı icra edilmiştir.

 

          Seine’den sonra hedef olarak  Ruhr Havzası  alınmış, General Eisenhower asıl taarruz kuzeyden olmak üzere her iki istikamette de taarruz etmeye karar vermiştir. Bu şekilde Almanya’nın batı sınırına kadar uzanan Müttefik Harekatı Almanların mukavemeti ve uzayan ikmal hatları nedeniyle yavaşlamıştır.

 

          10 Eylül’de Brüksel’de bir toplantı yapılmış, bu toplantıda Eisenhower, 1 nci Müttefik Hava İndirme Ordusunu Montgomery’nin emrine vermiş ve 17 Eylül’de icra edilmek üzere “Market Garden” hava indirme harekatının planlanmasına başlanmıştır.

 

          Harekat planlandığı şekilde 17 Eylül’de başlamış ve 1.5 saat içerisinde başarıyla icra edilmiştir.

 

          Harekatın icrasına müteakip, şiddetli Alman savunmasıyla karşılaşılmış, Alman kuvvetleri, Eindhoven kuzeyinden yaptığı hücumlarla Müttefik Kuvvetlerin irtibatlarını aralıklı olarak kesmiş, kötü hava koşullarının da etkisiyle Müttefikler için durum emniyetsiz hale gelmiştir. Erzak ve cephane stokları tükenmeye başlamış, 1 nci Hava İndirme Tümeni 10 Gün içinde imha edilmiştir. Netice itibarı ile Rhein nehrinin geçilmesi mümkün olmamıştır.

 

          Müttefiklerin Batı Cephesinde durdurulması, Almanlarda karşı taarruz fikrinin canlanmasına sebep olmuştur. Hitler, kesin sonucun, Rusya’da alınamayacağı, Müttefiklerin lojistik güçlüklerinin olması nedeniyle; Ardenler üzerinden bir karşı taarruza karar vermiştir.

 

          Almanların karşı taarruzu; 16-26 Aralık 1944 arasında karşı taarruz, 26 Aralık 1944 İle 8 Ocak 1945 arasında savunma, ve 8 Ocak ile 28 Ocak arasında geri çekilme şeklinde cereyan etmiştir.

 

          Arden harekatı sona erdikten sonra Müttefik Başkomutanlığı sıklet merkezi kuzeyde olarak Rhein’i geçmek ve Ruhr’u kuşatmak üzere esas planını hazırlamıştır. Bu plan Malta ve Yalta Konferanslarında görüşülmüş ve onaylanmıştır. Bu plana göre harekatın ;Rhein’e yaklaşma,(6 Şubat İle 22 Mart arası)Rhein’i geçme, (22-28 Mart arası)ve Ruhr’u kuşatma şeklinde üç safhada icra edilmesi planlanmıştır.

 

          Rhein’in geçilmesiyle birlikte 24 Mart’ta hava indirme harekatına başlanmış ve bir hafta içerisinde; 5 Müttefik ordusu Rhein’i geçmiş, Alman savunma hatlarını parçalamış, Frankfurt Koridorunu geçerek Almanya içlerine doğru ilerlemeye başlamıştır.

 

          25 Nisan’da Rusya, Berlin Kuşatmasını tamamlayarak şehre hakim olmuş ve Mayıs ayı başında Almanların orduları tamamen imha edilmiştir. 5 Mayıs 1945’te Alman Başkomutanlığına Amiral Donitz getirilmiştir.

 

          Müteakiben 7 Mayıs’ta imzalanan anlaşmanın, 9 Mayıs’ta yürürlüğü girmesi ile savaş sona ermiştir.







Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
E-mail adresin:
Siten:
Mesajınız:

Bugün 42 ziyaretçikişi burdaydı!
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=
free counters